เมื่อได้ยิน .... สองเรา
วันที่ 3 เมษายน วันอาทิตย์
## รีบเคลียร์งานที่บ้านของตนเองให้เสร็จก่อนบ่าย เพื่อจะได้เห็นหน้า เติมกำลังใจ เติมพลังในการสู้งาน
## ทุกครั้งที่ได้คุย แค่ได้คุย ได้ยินเสียง ก็มีภาวะอารมณ์ที่ดีขึ้นทุกครั้ง
## ชุบเลี้ยงหัวใจด้วยเสียงใสๆๆ คำว่ารัก สะกดในหู มีพลังทุกครั้งที่ได้ยินได้ฟัง
## วันไหนไม่ได้ยิน รู้สึกเหมือนชีวิตขาดอะไร หดหู่ ขาดกำลังใจ
วันที่ 4 เมษายน เริ่มต้นสัปดาห์ วันแรก
=> เป็นวันที่ทำงานแบบกร่อยอะนะ คิดถึงมากๆๆ อยากคุยด้วย แต่ก็โทรไม่ติดอะคะเดินขึ้น เดินลง ทั้งวันแล้วนี่ที่รัก
=> อยากโทรหามาก แต่ก็โทรไม่ติด ตามเคย
=> อยากกอดอยากคุยด้วยจังเลยครับ
=> กลับบ้านแล้วนะคะ ที่รัก
วันที่ 5 เมษายน เข้าสู่วันที่สอง
## คิดถึงจัง เช้านี้เงียบๆๆ ยังไงไม่รู้ มาเช้าแต่เหงาจังเลย@@ นั่งคนเดียว คิดถึงที่รักจังเลย โทรมานิดหนึ่งก็ดีนะคะ
## เอ๊ะ อะไรอะข้อความของที่รักหนิ ดีใจจังเลยครับ วันนี้ได้คุยแล้ว
@@ โอเค ครับที่รัก 5 นาที ก็ 5 นาที ครับ รับทราบครับ
@@ ขอบคุณนะคะที่คุยด้วยนานๆๆ รักตัวที่สุดเลยนะคะ
## ฮือๆๆๆๆ กลับสู่สภาพเดิมอีกละ
วันที่ 6 เมษายน เข้าสู่วันที่สาม
วันนี้เงียบเหงาอีกแล้ว คิดถึงตัวจังเลย นั่งเล่นกับเด็กๆๆ อีกละวันนี้อยากกอดเด้ คิดถึงอ้อมกอดตัวจังเลย อยากนอนหนุนตักตัวจัง อยากให้ตัวนวดให้ด้วย
ขอโทษนะคะ จะให้เค้าทำอย่างว่าเค้าทำไม่ได้จริงๆๆ
วันที่ 7 เมษายน เข้าสู่วันที่สี่
เงียบเหงาอีกแล้ววันนี้ ความคิดโลดแล่นไปเรื่อยๆละ ตอนนี้ในหัวเต็มไปด้วยอะไรไม่รู้ หัวเราะเหมือนไม่หัวเราะ ( ก็แค่หัวเราะ ) อยากเห็นตัวจังเลยเค้าพยายามที่จะรักษาคำที่เราตกลงกันไว้ อยากติดต่อไปเหมือนกันเด้หล่ะ แต่ก็กลัวตัวจะว่าให้อีก ตัวคิดถึงเค้าอะเปล่าน้าาาาาา
ทุกครั้งที่อยู่บ้านเด็กๆทำให้พี่ยิ้มได้ เล่นด้วยแล้วมีความสุขมาก
คำถามมากมายเกิดขึ้นในหัวมากมาย ถ้าเค้าอยากจะเลิกกับเขานะ เค้าไม่อยากให้ตัวมาแปลกเปลื่อนมลทินอะไรทั้งนั้น อยากจะจบที่เค้าเองทั้งหมดทุกอย่าง
วันที่ 8 เมษายน เข้าสู่วันที่ห้า
เงียบอีกวันแล้วสินะเรา รุกรี้รุกลนจังวันนี้ วันนี้เป็นวันหยุดแล้วแต่เราก็อยากจะมาทำงาน เพื่อรอที่ตัวเองจะติดต่อมา เช้านี้เค้าลองติดต่อไป แอบโทร แต่ไม่ติดอะคะ ( อดทนไม่ไหวแล้วจริงๆ )บ่ายวันนี้เค้าจะไปบ้านน้าที่บ้านร้อง อ.ปัว นะคะ เค้าโทรมาหาไปช่วยเขาเตรียมอาหาร เพื่อไปงานทำบุญ อยากช่วยเค้าเพื่อกุศลที่ทำจะได้ไปจะได้ไปลูกของเรา
แหม่ๆๆ น้านะน้า เอาเหล้ามาอีกละ จิ๊บๆๆ ไปว่างั้น ตอนกินก็ดีนะคุยกันสนุกสนาน แต่หลังจากที่กลับบ้านนี่สิครับ วันนั้นเค้ายังคุยกับตัวตอนกลับอยู่เลยวันนี้เงียบจังเลย
ไหนๆ ละ เขียนอีเมลล์หาตัวดีกว่าคิดถึงมากละ ฮือๆๆๆ ตอบเมลล์เค้าหน่อยนะคะ คิดถึงมากกกกกกก
อยากเฟสทามหาตัวจังเลยคืนนี้ แต่ต้องทำตามกติกา
วันที่ 9 เมษายน เข้าสู่วันที่หก
เล่นกับเด็กๆ ก็สนุกดีวันนี้ แต่อยากให้ตะเองมาเล่นด้วยจังคะ วันนี้หลานเค้าไปเกณฑ์ทหาร อยากไปดูจังครับว่าจะได้เป็นอย่างเค้าไหมวันนี้เค้าออกไปออกไปหาซื้อของมาเพื่อที่จะเอาไว้ต่อเติมหน้าบ้าน แต่ก็ไม่ได้อะไรเลย คิดถึงตัวจังเลยครับ
หลายๆครั้งที่ความคิดเริ่มมีมา ความคิดของเค้าจะวนลูปเดิม เค้าอยากให้ตัวมาอยู่ด้วยจังเลยคะ แต่การที่จะทำอย่างนั้นเค้าก็ต้องให้ตัวมาอย่างใสสะอาด ไม่อยากให้ตัวต้องมาเป็นประเด็นในเรื่องนี้อีก ขอโทษนะคะ อดทนหน่อยนะคะที่รัก ไม่แปลกหรอกครับที่ตัวจะมีความรู้สึกว่าทำไมพี่ต้องเงียบไป ไม่ติดต่อมาบ้างเลย เพราะเหตุผลนี้เป็นหลักที่พี่ต้องทำก่อน อยากให้ตัวสบายใจด้วย รักตัวนะคะ
คืนนี้เหมือนจะมีพายุเข้าอีกละตัว ไฟดับตั้งแต่ห้าโมงเย็นเลย ลมแรงมากๆ ฝนตกตกหนักเลยคะ แต่ไม่น่ากลัวเท่าลมเลย ดีนะที่บ้านอยู่ใกล้ป่าไม้ใหญ่ มันสามารถบังลมได้ดีมาก แต่เสียงที่ลมปะทะกับต้นไม้นี่สิน่ากลัวมากๆ เสียงดังอื้ออึงตลอดเลย
ฝนตกแต่ทำไมอากาศร้อนจัง อะตอม กับ ออมตังค์ ร้อนมากเลย เหงื่อเต็มเลย พัดจนเมื่อยละ ไฟฟ้าเมื่อไหร่จะมาสักที
ผิดแผนอีกละว่าจะเฟสทามไปหาตัวคืนนี้ แต่ทำไมเจ้ากรรม ไฟดับอีกละ มาสักทีสินะไฟเอ๋ย............
วันที่ 10 เมษายน เข้าสู่วันที่เจ็ด
ไฟดับทั้งคืน ณ ตอนนี้ ตีห้ากว่าละ ยังไม่มาอีกเหรอไฟเอ๋ย ร้อนตับแล๊ป เลยเรา อ้าวซวยละน้ำเริ่มไหลช้าละสงสัยน้ำในถังจะเริ่มน้อยลงละ ....... ไปเปิดน้ำไว้ก่อนนะคะน้ามาบอกไปช่วยลาบไก่ แก้บนหลานชาย หลานชายได้ใบดำ นานแล้วนะหลายปีละที่ไม่ได้ทำไก่เพื่อมาลาบทำเป็นอาหาร ลองดูซิจะชำนาญคือเก่าบ่
เอาจักรยานไปปั่นเล่นก่อนดีกว่า เติมตังค์ก่อนดีกว่าลองเปิด 3G ดูหน่อย ลองปั่นไปแถวๆ สะพานน้ำน่านดีกว่าไปซิว่าจะเสียหายอะไรไหม ลมแรงมากเมื่อคืน
เอะข้อความเข้า จากตัวหนิคะ ดีใจยัง ( ถึงแม้ข้อความจะดูไม่ดีเท่าที่ควรแต่ก็ดีใจนะคะที่ตัวติดต่อมาบ้าง คิดถึงเหมือนกันเด้หล่ะ อย่างน้อยก็ได้คุยกะตัวนะคะ )
จริงๆ ไม่อยากจะอ้างเหตุผลอะไรมาแก้ตัวทั้งนั้น แค่ได้ยินเสียงก็ดีใจแล้วนะคะ
กลับบ้านก่อนะคะสายละ อ่าว ไฟฟ้า มาละนิดเดียวเองหรือนี่ ดับอีกละ ไปอาบน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวน้ำหมดถังอีกคะ เดี๋ยวส่งข้อความหาใหม่นะคะ
อ่าวสัญญาณโทรศัพท์ เอ๋ย เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะคะ หายไปเฉยเลย ( เห็นน้าว่าเสาไฟฟ้าที่ อุโมงค์ต้นไม่หัก ตั้งแต่เมื่อคืน ถึงว่าไฟสายเหนือดับหมดเลย ) คิดถึงจังเลยคะ พรุ่งนี้เจอกันนะคะ
วันที่ 11 เมษายน เข้าสู่วันที่แปด
วันนี้เค้ามาสำนักงานนะคะ มาเพื่ออยากจะคุยกะตะเองนะคะ ไม่ได้มาทำงาน อยากคุยมากอยากเห็นหน้าที่สุดขอบคุณนะคะ ที่ให้คุยด้วยวันนี้ มีความสุขมากๆๆ คะ ยิ้มได้ละ เมื่อวานโดนเทศนามา ( เมียบ่น ฮุๆๆ ) แต่ก็ชอบไม่เป็นไร รับได้คะ เพราะรักตัวหนิคะ ทำได้อยู่แล้ว
เสียดายจังเลยเฟสทามได้แต่สัญญาณ ไม่ค่อยดี ( ตัวอยู่บ้าน ) แต่ก็ดีใจมากๆๆ นะที่ได้เห็นหน้าคร่าตา เมียพี่ก็ยังน่ารักเหมือนเดิม แต่เพิ่มความสวยขึ้นมาเยอะเลย
อยากให้ตัวมาอยู่ด้วยจังเลย มาเล่นกับเด็กๆๆ มาสอนเด็กๆๆ ด้วยนะคะ เค้าจะฝากตัวดูแลนะคะในวันข้างหน้า แต่ขอเคลียร์ทางนี้ก่อนนะคะ พรุ่งนี้เจอกันครับเฟสทามคุยกันนะคะ
วันที่ 12 เมษายน เข้าสู่วันที่เก้า
มาแต่เช้าเลยอิๆๆๆ อยากพบหน้าเมียที่สุด ไหนๆๆๆว่าจะมาสายที่ไหนได้มาตั้งแต่เมื่อวานละ ( คิดถึงเค้าหล่ะสิ แต่เค้าคิดถึงตัวมากกว่า )ดีใจมากจริงๆๆ ที่ได้คุยได้เห็นหน้าตัวอะคะ วันนี้ทั้งวันได้อยู่กะตัวพี่มีความสุขมากอย่างบอกไม่ถูก ถ้าวัดเป็นเปอร์เซ็นต์ คงจะร้อยกว่าเลยหล่ะครับ ขอบคุณนะคะที่รัก ที่ยังรักกัน
พี่มีกำลังใจสำหรับการทำงานในวันพรุ่งนี้ละคะ เดี๋ยวกลับไปเย็นนี้เค้าไปซื้อของเพิ่มก่อนนะคะ พรุ่งนี้จะทำงานละคะ นัดญาติๆๆ มาช่วยแล้ว สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วันที่ 13 เมษายน เข้าสู่วันที่สิบ
ตื่นเช้ามาต้องเตรียมตัวเพื่อที่จะทำงานละ ไปแบกเสามาไว้ก่อนนะ หนักใช่เล่นนิปวดเมื่อย ไปทั้งตัวละคะที่รัก ขนหิน ขนทราย จัดไปเบาๆๆ 8 กะบะปูน หลังยอกหมดละ มานวดให้เค้าหน่อยคะ ( ขึ้นเหยียบเลย อิๆๆ )
วันนี้กะว่า จะเอาให้เสร็จแต่ก็ไม่เสร็จจนได้ ได้หลังคาข้างเดียวเพราะอีกด้านที่ เทปูน ไม่แห้งต้องรอวันพรุ่งนี้แล้วสิครับ เพื่อนโทรมาบอกไปหา ( เพื่อนตกสระน้ำ หาปลา ) เลยจัดมาหนึ่งตัวเพื่อมาทำอาหารให้กับนายช่าง ( สล่า ) พี่มาช่วยเราจัดไปครับพรุ่งนี้เช้า
วันที่ 14 เมษายน เข้าสู่วันที่สิบเอ็ด
เช้านี้แล้วลุกเกือบไม่ไหว 555555 ( หัวเราะ ตัวเอง ) ปวดแข้งปวดขาหมดเลยใช้พลังงานไปเยอะเลยไม่ไหว แต่ต้องลุกมาเพื่อทำต่อให้เสร็จในเช้าวันนี้ เหลือนิดเดียวเองจัดต่อให้เสร็จก่อนกินข้าวเลยครับ จัดไป ฝ่ายแม่กะน้าๆๆ ก็ทำอาหาร วันนี้เมนู ลาบปลา และลาบส้าปลา ( ปลาตัวเดียวได้หลายเมนูเลยอะ ) ต้มอ่อมปลา มีไข่ปลาด้วย เสร็จหนู๋ออมตังค์ละอิๆๆๆ มาตะเองมาช่วยเค้าทำอาหารหน่วยคะ
ขอบ่นนะคะ ตัวพี่ไม่รู้ว่าจะทนได้นานอีกเท่าไหร่แล้วนะ เห็นแต่เด็กๆหรอกนะ น่าเกลียดมากๆ แม่ตื่นตั้งแต่ตีห้า เพื่อมาเตรียมนึ่งข้าว เตรียมอุปกรณ์เพื่อทำอาหารกินกันกับญาติๆ กี่โมงแล้วยังนอนอีกจะเจ็ดโมงเช้าแล้ว ไปเรียกมาสอง สามทีละ เด็กๆก็ไม่มีใครเอา พี่ก็ต้องมาทำงานต่อ นอนกินบ้านกินเมือง แม่ก็เริ่มบ่นแล้ว ปกติไม่เคยเห็นแม่บ่นสักครั้ง แต่ก็แกก็ทำหน้าเกลียดจริงๆ แทนที่จะตื่นก่อนแม่ด้วยซ้ำ เหนื่อยๆๆๆๆๆ แล้วนะ
คิดถึงตัวจัง ถ้าตัวอยู่คงจะดีมากๆๆๆ
วันที่ 15 เมษายน เข้าสู่วันที่สิบสอง ( วันพญาวัน )
คิดถึงตัวจังเลยครับวันนี้ ผ่านเหตุการณ์แบบเมื่อวานอีกละ เหนื่อยเด้หล่ะ ( ตัวอย่าเป็นแบบนั้นนะคะ ) วันน้ีพี่จะไปขึ้นบ้านใหม่เพื่อนที่บ้านหนองเงือก ( เพื่อนสมัยเป็นทหารด้วยกันละ ) ไปร่วมแสดงความยินดีกับเพื่อนก่อนนะคะ คิดถึงตะเองมากๆๆเลย แอบโทรหาด้วย ไม่ติดอะคะ ( ขออนุญาตกินเหล้านะคะ )
วันนี้แกไม่อยู่ด้วยไปในเมืองกับเด็กๆ คิดถึงเด็กๆ จัง
ว้าวววววววว โทรติดแล้ว ที่รักครับ ดีใจจังเลยที่ได้คุยกะตะเอง แต่ตอนนี้อยู่บ้านเพื่อนที่เชียงกลางนะคะ ค่อนข้างเมาแล้ว อิๆๆๆ แต่นานละไม่ได้คุยกัน เอาเรื่องในอดีตมาเล่าก็สนุกดีเหมือนกัน ( เหมือนคนแก่เลย 55555 )
วันที่ 16 เมษายน เข้าสู่วันที่สิบสาม ( วันปากปี๋ )
ตื่นเช้ามาเห็นหน้าตะเอง อยากให้มีทุกวันจังเลยอะคะ คิดถึงตัวมากนะคะที่รัก ดีใจมากนะคะ ที่ได้คุยกะตะเอง เช้านี้รู้สึกสดชื่นเป็นพิเศษ ถึงแม้จะตึงๆๆ นิดๆๆ ขอบคุณนะคะ วันนี้ได้มีโอกาสมีเซ็กกับตัวด้วยตอนเช้าๆๆ ดีจัง รักตัวนะคะ พี่ไม่เคยมีความสุขหรือรู้สึกดีเท่ากับตะเองนะคะ ถึงแม้จะอยู่กันคนละที่ก็ตาม แต่เราก็มีพลังบางอย่างที่สื่อถึงกัน เหมือนกับเราอยู่ใกล้ๆๆกัน ได้โอบกอดกัน คิดตลอดว่าเราได้อยู่ด้วยกัน และอีกไม่นานก็คงจะเป็นอย่างนั้นนะครับ อดทนหน่อยนะครับที่รัก พี่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อไปแต่ขอให้ตัวจงตั้งหมั้นและเป็นกำลังใจให้พี่นะคะ พี่รักตัวนะคะ
วันนี้จะบายศรี สู่ขวัญ พ่ออุ้ย วันรวมญาติๆๆ เพื่อรดน้ำ ดำหัว สู่มาคารวะ ด้วยอยากให้ตะเองมาด้วยจังปีหน้านะคะมานำกัน
วันที่ 17 เมษายน เข้าสู่วันที่สิบสี่ ( วันปี๋ใหม่เมือง )
วันนี้จะแก้บนที่บ้าน เพราะเราได้บนไว้ประจำปี เช้านี้ก็ต้องตื่นเช้าเพื่อเตรียมของไปทำพิธีที่ดงชาวบ้าน เลี้ยงไก่ครับ เวลาเรางานอย่างนี้ดีหน่อยที่ญาติจะมาช่วยกันทำอาหารการกิน เตรียมของเพื่อไปเลี้ยงเจ้าปู่ที่ดงชาวบ้านอีกแล้ว เหตุการณ์เดิมๆ เกิดขึ้นอีกแล้ว งานของตัวเองแท้ๆ ไม่ทำอะไรอีกละ นอนกว่าจะตื่นได้เจ็ดโมงกว่า เค้าตื่นตั้งแต่ตีสี่ เพื่อมาเตรียมนึ่งข้าวเตรียมอุปกรณ์ไว้ทำอาหารไปเลี้ยงเจ้าปู่ แกก็นอนอยู่นั่นแหละ เรียกตื่นจนเบื่อแล้ว แม่ก็บ่น ลุงก็แอบบ่นกระทบแรงเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าแกจะรู้สึกไหม พี่เบื่อมากๆ เลย ถ้วย ชาม เต็มกะละมัง ไม่เคยล้าง ปล่อยทิ้งไว้งั้นแหละบ่นก็หาว่าบ่น สุดท้ายก็ไม่พ้นมือพี่อีกละ แทนที่จะทำอะไรบ้าง ไม่เข้าใจ เพื่ออะไร ขอโทษนะคะที่บ่นให้ฟัง ไม่ไหวจริงๆๆ
คิดถึงตัวอะคะ เกิดคำถามหลายคำถามมากมายในหัวสมอง เราทนเพื่ออะไร ? ,
สงสารเด็กๆๆ ก็สงสารนะคะ พี่พยายามเปิดใจ ไม่อคติอะไรแล้ว แต่เหตุการณ์มันก็ยังวนเดิมๆ ซ้ำๆ ไม่ดีขึ้นเลย เวลาพี่บ่นก็ทำแค่นั้น ( เหมือนทำให้เสร็จๆๆ ) อย่างนี้หนะหรือ ?
เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้พึ่งเกิดขึ้นนะคะ มันเกิดขึ้นนานแล้วหล่ะ จนพ่อหนีไปคงเป็นสาเหตุหนึ่งละมั้ง
จนทุกวันนี้ แม่ก็ยังทำอาหารให้เรากินทุกวัน แทนที่เราจะทำอาหารให้แม่กิน ( ตลกไหมหล่ะ )
วันที่ 18-22 เมษายน เข้าสู่วันที่สิบห้าถึงวันที่สิบเก้า
วันทำงานวันแรกของปี การเตรียมงานเริ่มขึ้น Review หนังสือ ส่วนเรื่องแผนจิตศึกษาต้องพึ่งตัวนะคะ แล้วเค้าจะมาปรับแก้เอง ขอบคุณล่วงหน้านะครับที่ทำให้เค้า รักตัวมากนะครับวันนี้เราคงจะได้คุยกันนะคะ
ดีใจมากนะคะที่ได้คุยกับตัวทั้งอาทิตย์เลยครับ เรื่องมากมายได้ถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูด ได้ระบายหลายๆอย่าง ได้ปลดปล่อย ทุกครั้งที่พี่ได้พูดคุยได้ยินเสียงพี่รู้สึกดีมากๆ กระชุ่มกระชวย ขึ้นมาทันใด เพียงเพราะได้ยินเสียงเท่านั้น หลายๆคำถามผุดขึ้นมาอีกครั้งแล้วครั้งเล่า คำถามเดิมๆ
บางครั้งที่ตัวอ่อนแอ พี่ก็ไม่มีโอกาสที่จะได้เข้าไปปลอบ เข้าไปกอดตัวเลย พี่รู้นะคะว่าตัวเหนื่อยมากๆ กับงานที่ทำทั้งคนและงานประสมปนเปกันไป บางครั้งโดนถากถาง ความรู้สึกต้องการกำลังใจมันเกิดขึ้นมา แต่พี่สิไม่มีโอกาสได้ให้สิ่งเหล่านี้ตัวเลยพี่นี้แย่จริงๆ เลยเนาะ เห็นแก่ตัวจริงๆ ตัวให้พี่ได้ทุกอย่างแต่พี่กลับให้อะไรตัวไม่ได้เลย แย่จริงๆเลย
อยากกอดตัวนะแต่พี่ทำอะไรไม่ได้ ระยะทางไกลถ้า วาบได้จะหาทันที ทุกครั้งที่ตัวต้องการเจอหน้าและทุกครั้งที่พี่อยากเจอหน้า เราคงจะได้นั่งสบตากัน กินอาหารร่วมกัน ทำบุญร่วมกัน อะไรอีกหลายๆอย่างที่อยากทำกับตัว คิดถึงมากๆๆ
อดทนหน่อยนะคะที่รัก พี่จะทำให้ทุกอย่างมันลงตัว โดยที่ตัวไม่ต้องมีมลทินหรือข้อครหาอะไร พี่จะทำให้ตัวมายุ่งเกี่ยวไม่ได้เด็ดขาด พี่อาจขาดการติดต่อไปบ้างนะครับช่วงนี้ พี่รักตัวมากๆ นะครับ รักตัวจริงๆ ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนอะไรจากตัวทั้งนั้นแค่ความรักเท่านั้น บางครั้งการแสดงออกของพี่อาจดูงี่เง่า ขาดเอาใจใส่แต่พี่ก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด พี่ไม่ใช่คนที่ดีที่สุดแต่ก็อยากเป็นคนที่รักตัวที่สุด บางครั้งมันอาจจะขัดความรู้สึกตัวบ้าง ต่พี่ไม่ได้มีเจตนาอะไรทั้งนั้นนะครับ
วันที่ 25-27 เมษายน อาทิตย์ก่อนเจอกัน
เสาร์ อาทิตย์ ที่ผ่านมาพี่ไป จ.เชียงราย มา ไปรดน้ำดำหัวหลวงลุง 2-3 ปี แล้วที่ไม่ได้ไป อยากเป็นตัวจังที่ไปด้วยในอนาคตพี่จะต้องพาตัวไปแน่นอนครับ จะไปพักสักคืนเพื่อพาตัวไปเที่ยวและพักผ่อน
วันจันทร์แล้วสินะ อีกสองสามวันก็จะเจอตัวแล้ว ดีใจจังเลย แต่วันนี้ดูเงียบๆ อินเทอร์เน็ตไม่ดีทั้งวันเลย สงสัยเจอพายุตั้งแต่วันศุกร์ที่ผ่านมา ตอนเย็นวันนั้นลมแรงมาก ลูกเห็บตกด้วยนะ สัญญาณเน็ตเลยหายไปเลย กิ่งไม้น่าจะหักใส่เป็นได้มั้ง
วันนี้ก็เช่นกัน เน็ตก็ยังไม่มา เราจะได้คุยกันไหมน้ออออ อย่างน้อยโทรศัพท์ก็ดีหรือพิมพ์ข้อความไปหาก็ดีนะครับ
เหตุการณ์ไม่คาดฝัน อีกแล้ว พี่ต้องทำให้ตัวเสียน้ำตาอีกแล้ว พี่นี่ทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ แค่ทำให้ตัว คนที่เรารักเรายังทำไม่ได้เลยเหรอ พี่เป็นคนที่งี่เง่าอีกแล้ว ทำให้ตัวต้องร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่ตัวมีปัญหา พี่ก็ไม่เคยจะได้อยู่คุยหรือดูแลตัวเลย แย่จริงๆๆ ทำไมพี่ถึงเป็นอย่างนี้นะ
ไม่รู้สิช่วงนี้ทำไมพี่เป็นอย่างนี้นะ เวิ่นเว้อไปเรื่อยหลายๆเรื่องหลุดๆ ขอโทษจริงๆ ขอโทษจากใจของผู้ชายคนนี้ ในอดีตที่ผ่านเป็นบทเรียนชิ้นสำคัญมากสำหรับพี่ที่จะเดินไปในอนาคต ตัวไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะ พี่จะพยายามผ่านเรื่องราวอันนี้ไปให้ได้ เรื่องนี้พี่จะให้ตัวมีข้อครหาไม่ได้ ขอเวลาพี่หน่อยนะครับ
และถ้าพี่เคลียร์เรื่องส่วนตัวเสร็จพี่จะไม่ยอมให้ตัวอยู่คนเดียวอีกแน่นอน พี่รับรองด้วยเกียรติของผู้ชายคนนี้
อยู่ๆๆก็แอบนั่งร้องไห้คนเดียวก็เป็นแฮะเรา คิดถึงตัวจัง คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
